Το χρονικό και οι φωτογραφίες ενός αποκριάτικου χορού

Mεγάλη επιτυχία χθες ο αποκριάτικος χορός. Κάθε χρόνο βέβαια γεμίζει το γυμναστήριο του σχολείου αλλά φέτος ήταν το κάτι άλλο. Ξεπεράστηκε κάθε προσδοκία μας.




Οι προετοιμασίες. 
Κράτησαν μέρες με την πρόεδρο και την ταμία να σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος. Πρώτα- πρώτα έπρεπε να

εξασφαλιστούν τα δώρα για την κλήρωση. Η ζητιανιά δεν μας ταιριάζει κι έτσι αντί να γυρίζουμε από μαγαζάκι σε μαγαζάκι αποφασίσαμε να διαθέσουμε ένα ποσό για να

αγοράσουμε δώρα που θα ήταν αποδεκτά με χαρά από τα παιδιά. Tablet, mp4, mp3 και 3 δωροεπιταγές για παιχνίδια μας φάνηκαν λίγα αλλά δυστυχώς το ταμείον κατρακυλούσε στο μείον και περιοριστήκαμε σ΄αυτά. Πού οι περσινές δόξες με ποδήλατα, skateboard, κάμερες, cd και dvd player! (σημειώνω πως το dvd ουδέποτε λειτούργησε, σύμφωνα με αυτόν που το έτυχε, αλλά η χαρά του τη στιγμή που έβλεπε το τυχερό αριθμό στο χέρι του δεν μετριέται, μου ομολόγησε). Κι έκει που λέγαμε δεν βαριέσαι κρίση έχουμε και στις κληρώσεις, μια μήτερα του σχολείου πλησίασε διστακτικά την ταμία και ρώτησε αν δεχόμαστε να προσφέρει ένα δώρο κι αυτή. Το δώρο της: δύο διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο της 'Βαρόσι-4 εποχές' στην Έδεσσα (τον πιο όμορφο παραδοσιακό ξενώνα της πόλης κατά τη γνώμη μου). Τι μας λέτε κυρία μου! Είστε ένα βήμα από το να σας ανακηρύξουμε ευεργέτη του συλλόγου και συζητάτε αν το δεχόμαστε; Καλός οιωνός, σκεφτήκαμε, το δώρο εξ ουρανού.

Κάποια πρότεινε να κάνουμε το χορό σε κάποιο κέντρο

διασκέδασης. Δεν θα περίσσευε ευρώπουλο, απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους. Στη συνέχεια έπεσε η ιδέα του κλόουν (δική μου ήταν, αφού πέρυσι φέραμε φέτος γιατί όχι;) απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους. Μετά έπεσε η ιδέα του dj , απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους. Μετά η ιδέα του σάντουιτς με μπιφτέκι - σουβλάκι (και πέρυσι είχαμε), απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους. Τέλος έπεσε βαριά η ιδέα να βρούμε κάποιους που, με το αζημείωτο βέβαια, θα έστρωναν τα τραπέζια και στο τέλος θα συμμάζευαν και θα καθάριζαν, ναι σωστά μαντεύετε απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους.

Τελικά συμφωνία για τα σάντουιτς κλείστηκε με το κυλικείο, ποτά μας άφησε παρακαταθήκη ένας καλός άνθρωπος, σερπαντίνες αγοράστηκαν από το ακατανόμαστον  πολυκατάστημα, το βαφτιστήρι της προέδρου έγραψε τρία cd με μουσική , προσκλήσεις - αφίσσες έφτιαξε η αντιπρόεδρος με picasa, irfan view και copy paste από το προπέρσινο καρναβάλι του δήμου Κυπαρισσίας και την παραμονή του χορού σηκώσαμε τα μανίκια και στρώσαμε 23 τραπέζια και 160 καρέκλες στο γυμναστήριο του σχολείου.Κάτι μπαλόνια προσπαθήσαμε να φουσκώσουμε , τρόμπα δεν είχαμε, τα μισά έσκαγαν σε ένα λεπτό, μύριζαν και πετρέλαιο (η γνωστή ποιότητα του ακατανόμαστου), τα παρατήσαμε  εν μέσω σπαστικού γέλιου και άσεμνων σχολίων για τα θλιβερά μπαλόνια μας. Μείναμε σε κάτι στολίδια εποχής Νώε που βρήκαμε στο πατάρι.

Η μεγάλη μέρα.
Τα στρώσαμε όλα και περιμέναμε. Στις έξι παρά πέντε άρχισαν να έρχονται οι πρώτοι, αυτό μπορώ να σας το πω με σιγουριά. Μετά δεν θυμάμαι ακριβώς τι έγινε.

Η γκέισα

Σίγουρα πέρασαν από τα χέρια μου 300 σάντουιτς, σίγουρα η γραμματέας μου πετούσε έτοιμες σακούλες με νερό , σερπαντίνα, σάντουιτς με απίστευτη ταχύτητα (πως τα καταφέρνεις κορίτσι μου φιλόλογος είσαι, καντινιέρης σε γήπεδο έκανες;), σίγουρα μια γκέισα δίπλα μου, με πλήρη περιβολή , έτρεχε αλαφιασμένη στο κυλικείο να παραγγείλει κι άλλα αλαλάζοντας: ¨Πάλι δεν έφτασαν!¨. Παιδικά προσωπάκια: ατελείωτα, ανυπόμονα, μακιγιαρισμένα, μωρουδίστικα, εφηβικά, ιδρωμένα, γνωστά, άγνωστα, γελαστά, κλαμμένα (και  με ματωμένα χειλάκια σε μια περίπτωση), ανήσυχα (κυρία έχασα τη μαμά μου, το λαχείο μου, το φίλο μου, την αδελφή μου, το μουστάκι μου, το στέμμα μου ), απογοητευμένα (όχι η coca cola είναι μόνο για τους μεγάλους άσε την κάτω, θα γίνει σε μία ώρα η κλήρωση, hot dog τέλος μόνο κρύο σάντουιτς, τι σχέση έχει που είμαι η νονά σου θα περιμένεις τη σειρά σου, ΔΕΝ έχω κέτσαπ).

Η ώρα της κλήρωσης. 

Δόξα τω Θεώ η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά ήταν πάλι εκεί

και επέβλεπε τα του ήχου και τα της σκηνής. Είχε φέρει και μια έφηβη, πρώην μαθήτρια του σχολείου, που εκτελούσε χρέη dj με το laptop της. Δόξα τω Θεώ. Αν σας πω πως ένιωσα σαν ροκ σταρ σε σκηνή με παραληρούντες funs από κάτω, να το πιστέψετε. Καμμιά πενηνταριά πιτσιρίκια σπρώχνονταν και φώναζαν σαν μανιακά στη σκηνή, σήκωναν το δάχτυλο και:΄'Κυρία, κυρία εγώ, εγώ!" Τον σκοπό τους μου τον εξήγησαν σήμερα. Είχαν την ελπίδα πως αν ανέβαιναν για την κλήρωση θα είχαν την ευκαιρία μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να ξεχωρίσουν τον ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ αριθμό και φυσικά να τον

τραβήξουν από την κληρωτίδα. Εδώ αρχίζουν τα φιλοσοφικά ερωτήματα για την ανθρώπινη φύση, που πολύ τα αγαπάμε εδώ στο blog, αλλά ας μην ξεφεύγουμε του θέματος. Να μην τα πολυλογώ με την κλήρωση του  tablet η τσιρίδα ξεπέρασε τα ντεσιμπελ αντοχής του  ακουστικού μου τυμπάνου.

Εν τέλει μία τυχερή  μαθήτρια της πέμπτης, σπρώχνοντας με χέρια και  με πόδια, ήρθε και παρέλαβε το πολυπόθητο έπαθλο της τύχης.

Το τέλος.

 Η ταμίας μας είναι πολύ σοβαρό κορίτσι. Κι όμως καθώς στεκόμουν ανάμεσα σε μια στοίβα σκουπίδια και πενιχρά υπολείμματα αναψυκτικών και μπύρας, την είδα να τρέχει χαρούμενα έξαλλη κρατώντας ένα μαύρο κουτί παπουτσιών (τόση χαρά για ένα ζευγάρι σπορτέξ ούτε στα  νιάτα μας!) και να χώνεται στο γραφείο με την πρόεδρο και τη διευθύντρια. Όταν η πόρτα άνοιξε μας ανακοινώθηκε το ποσό που συγκεντρώθηκε, διόλου ευκαταφρόνητο για τα  δύσκολα οικονομικά του συλλόγου και φυσικά όπως είπα και στην αρχή πέρα από κάθε προσδοκία! Εντάξει, άνοιξα τρείς μπύρες και τις μοιραστήκαμε  μέσα σε γυναικείες κραυγές ενθουσιασμού. Σπατάλη θα μου πείτε, έπρεπε όμως να πάρω κουράγιο για το συμμάζεμα. Τραπέζια 26, καρέκλες 160, σακούλες σκουπιδιών 10. Βοήθησαν κι οι σύζυγοι και τα παιδάκια που έμειναν ως το τέλος
 ( Κωνσταντίνα, Κατερίνα, Σωτήρης, Νίκος , Δρόσος, Ρωμανός). Σβήσαμε φώτα, κλειδώσαμε πόρτες, άντε και του χρόνου.
Χθες το βράδυ.

 Τα κορίτσια του συλλόγου δεν τα γνώριζα πέρυσι που ορίστηκε το Δ.Σ του συλλόγου, με τις δύο είχαμε ένα 'γειά'. Τις ευχαριστώ όλες γιατί, άθελά τους και μέσα από τις συμφωνίες μας, τις διαφωνίες μας αλλά και τον κοινό μας κόπο μου έμαθαν τη χαρά του εθελοντισμού. Στην  περίπτωση του αποκριάτικου χορού μου έμαθαν πως είναι ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ! 
Σήμερα το πρωί.
Ρώτησα τον γιό μου :
- Δεν σε είδα καθόλου χθες πουλάκι μου (μην γελάτε, εσείς δεν είπατε ποτέ τους γιούς σας πουλάκια;) πέρασες καλά στο χορό;
- Τι λες ρε μαμά! Τέλεια! Μέχρι και μπάλα παίξαμε στην αυλή ως που άρχισε να ρίχνει καρεκλοπόδαρα...
Σερπαντίνες , χαρτοπετσέτες, μισοφαγωμένα σάντουιτς όλα να λειώνουν κάτω από την καταρρακτώδη βροχή.
Την αυλή την είχαμε ξεχάσει....

Υ.Γ Οι φωτογραφίες είναι μικρές και θολές για ευνόητους λόγους.

Φωτογραφίες από την χριστουγεννιάτικη γιορτή

Από Δευτέρα 16/12 η έκθεση βιβλίου και χειροτεχνίας decoupage

Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων διοργανώνει στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου έκθεση βιβλίου και έκθεση χειροτεχνίας με την τεχνική decoupage.Tα έργα decoupage έφτιαξε και πρόσφερε στο σύλλογο η κ.Μαρία Τσαλικίδου. Διατίθενται σε πάρα πολύ χαμηλή τιμή και κοστίζουν από 1€ έως 10€. Στη συλλογή περιλαμβάνονται ρολόγια τοίχου, ημερολόγια, κρεμάστρες, καδράκια, πιάτα, πιατέλες, σαπούνια, μπάλες και στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Στην έκθεση βιβλίου θα βρείτε χριστουγεννιάτικα παιδικά παραμύθια, λογοτεχνικά για ενήλικες και μια μεγάλη ποικιλία παιδικών και εκπαιδευτικών βιβλίων.
Σας υπενθυμίζουμε πως αγοράζοντας από την έκθεση ενισχύετε οικονομικά το σύλλογο.

Decoupage, το νέο εργόχειρο

  Σε όλη την υφήλιο οι γυναίκες αγαπούσαν το εργόχειρο. Αναγκασμένες να παραμένουν στο σπίτι για να ανατρέφουν τα παιδιά τους, αποκλεισμένες από την αγορά εργασίας, τα διάφορα είδη εργόχειρου αποτελούσαν τη μόνη διέξοδο για να εκφράσουν τη δημιουργικότητά  τους και τα καλλιτεχνικά τους ταλέντα. Αποτέλεσμα, η κατασκευή αντικειμένων που εκτός από χρηστική αξία είχαν και αισθητική. Αισθητική δε αξία τόσο υψηλή που κάποια τέτοια έργα αξίζουν σήμερα να φυλάσσονται σε μουσεία (π.χ το Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα ).

 Οι καιροί άλλαξαν, οι γυναίκες άφησαν το μικρόκοσμο του νοικοκυριού τους, το κέντημα και το βελονάκι έμεινε στα άξια χέρια γιαγιάδων και προγιαγιάδων.Η έμφυτη όμως επιθυμία των γυναικών να στολίσουν το βασίλειό τους με όμορφα αντικείμενα φτιαγμένα από τα χέρια τους δεν άλλαξε.

  Δεν είχα ιδέα για το decoupage.Όταν μία φίλη μου έδειξε ένα από τα αντικείμενα που βλέπετε στις φωτογραφίες πίστευα πως είχε αγοραστεί από κάποιο κατάστημα. Όχι, απλά το είχε φτιάξει η αδελφή της η Μαρία, αυτοδίδακτη στην τεχνική του decoupage. H Μαρία έχει δύο μικρά παιδιά και έχει επιλέξει να μείνει στο σπίτι για να τα αναθρέψει. Τα  βράδια, όταν αυτά κοιμούνται, έχει επιλέξει να μην βλέπει τα αξιόλογα τηλεοπτικά προγράμματα αλλά να μεταμορφώνει όλα τα ταπεινά αντικείμενα που πέφτουν στα χέρια της. Την έπεισα να μου στείλει μερικές φωτογραφίες από τα έργα της και ιδού σας τα παρουσιάζω. Γιατί καλά όλα τα μεγάλα και σπουδαία θέματα με τα οποία καταπιανόμαστε εμείς του blog αλλά ας μην ξεχνάμε και τον αρχικό σκοπό της δημιουργίας του, να ενημερωνόμαστε, να επικοινωνούμε, να εκφραζόμαστε με όποιον τρόπο ταιριάζει στον καθένα μας.

 Υπόσχομαι σε λίγες μέρες να επανέλθω με φωτογραφίες των χριστουγεννιάτικων έργων της Μαρίας και περισσότερες πληροφορίες για το decupage.Όποιος επιθυμεί να διαφωτισθεί άμεσα ας επισκεφθεί την ιστοσελίδα  Βάλε Φαντασία

Σημ.1 Η Μαρία ασχολείται ερασιτεχνικά με το decoupage.

Σημ.2 Στα πιάτα που βλέπετε μπορείτε να σερβίρετε κανονικά.

by emmy bubu

20 Νοεμβρίου Ημέρα των Δικαιωμάτων του παιδιού

τα δικαιωματα του παιδιου- unicef by emmybubu

Φωτογραφίες από την εκδρομή στην Κέρκυρα